Marka dzianiny sprzedająca w Niemczech, Austrii i Holandii potrzebuje na metce ze składem dwóch języków. Gdy dojdą Francja, Belgia, Finlandia i Polska, ich liczba szybko rośnie. W pewnym momencie pytanie zmienia się z „jakie języki?” na „jak zmieścić je wszystkie na metce, której nikt nie poczuje?”.
Jako producent wielojęzycznych metek ze składem i instrukcją prania co tydzień rozwiązujemy tę układankę dla marek. Ten poradnik wyjaśnia zasadę językową stojącą za unijnym etykietowaniem wyrobów włókienniczych, szczegóły, które najczęściej prowadzą do błędów, oraz formaty metek, które wygodnie mieszczą dziesięć lub dwadzieścia języków. To ogólne informacje dla nabywców metek, a nie porada prawna; interpretacja krajowa może się zmieniać, dlatego wymagania dla każdego rynku warto potwierdzić u właściwego organu lub specjalisty ds. zgodności.
Zasada w jednym zdaniu
Art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1007/2011 stanowi, że skład surowcowy i powiązane opisy muszą być podane w języku lub językach urzędowych państwa członkowskiego, w którym produkt jest udostępniany konsumentowi, chyba że dane państwo członkowskie postanowi inaczej.
To zdanie ma trzy praktyczne konsekwencje:
- Decyduje miejsce sprzedaży. Kurtka wyprodukowana w Bułgarii i sprzedawana we Włoszech wymaga języka włoskiego, niezależnie od siedziby marki.
- Dotyczy obowiązkowych informacji o włóknach. Nazw włókien, udziałów procentowych i adnotacji, takich jak informacja o niewłókienniczych częściach pochodzenia zwierzęcego. Symbole konserwacji są niezależne od języka.
- Obowiązuje przed zakupem. Ten sam skład w wymaganym języku musi być dostępny również w sklepach internetowych i katalogach.
Listę języków buduj na podstawie rzeczywistych kanałów sprzedaży
Należy zacząć od miejsc, w których odzież jest faktycznie sprzedawana: krajów dostawy własnego sklepu internetowego, wykorzystywanych marketplace’ów i partnerów hurtowych. Każdy język dodany po pierwszym nakładzie oznacza nową grafikę i nowy cykl produkcji, dlatego realistyczna lista oszczędza jedno i drugie.
Państwa członkowskie z więcej niż jednym językiem urzędowym
O liczbie wymaganych języków decydują przepisy krajowe. Nabywcy najczęściej pytają nas o te kraje:
| Kraj | Powszechna praktyka etykietowania |
|---|---|
| Belgia | Niderlandzki i francuski przy dystrybucji krajowej, niemiecki dodatkowo dla wspólnoty niemieckojęzycznej |
| Finlandia | Fiński i szwedzki |
| Irlandia | Angielski lub irlandzki |
| Luksemburg | Często francuski i niemiecki; należy sprawdzić wymóg krajowy |
| Malta | Często angielski; należy sprawdzić wymóg krajowy |
Nazwy włókien to nie dowolne tłumaczenia
Można stosować wyłącznie nazwy włókien wymienione w załączniku I do rozporządzenia, a każda wersja językowa rozporządzenia zawiera własną urzędową listę. Słownikowe tłumaczenie słów „elastan” czy „wiskoza” może różnić się od urzędowego terminu pisownią, rodzajem gramatycznym lub znakami diakrytycznymi. Każdą nazwę należy przepisać z właściwej wersji językowej załącznika I. Nazwy handlowe mogą występować obok nazwy urzędowej, nigdy zamiast niej.
Skróty takie jak CO, PES czy EL nie są dopuszczalne zamiast nazw włókien na metkach konsumenckich. Skracać można natomiast oznaczenie języka: dwuliterowe kody, takie jak DE, FR, IT czy PL, przed każdym wierszem pomagają klientom znaleźć swój język i oszczędzają cenne miejsce.
Zasady czytelności, które kształtują układ
Rozporządzenie wymaga, aby informacje o składzie były łatwo czytelne i podane jednolitą wielkością, stylem i krojem czcionki. Nie można zmniejszyć jednego języka, by zmieścić kolejny. W praktyce pozostają trzy układy.
Układ A: jedna długa metka dwustronna
Sprawdza się przy około czterech do ośmiu języków. Drukujemy po obu stronach taśmy satynowej lub z tafty i grupujemy informacje według części, np. wierzch i podszewka, tak aby każdy język następował po swoim kodzie w jednym wierszu.
Układ B: metka-książeczka
Standardowe rozwiązanie dla dziesięciu do dwudziestu języków. Kilka zadrukowanych stron układa się w stos i wszywa jednym końcem w szew, dzięki czemu konsument może je przewertować. Pierwsza strona zawiera zwykle markę, rozmiar, symbole konserwacji i główne rynki; kolejne strony mieszczą pozostałe języki. Planujemy kolejność stron tak, aby książeczka leżała płasko w szwie bocznym.
Układ C: rozdzielenie informacji
Nazwę marki, rozmiar i kraj pochodzenia można przenieść na osobną metkę tkaną lub metkę rozmiarową, pozostawiając na taśmie z instrukcją prania wyłącznie skład i symbole. Już samo to może zaoszczędzić jedną stronę. Wszystkie obowiązkowe informacje o składzie należy utrzymać razem na trwałej metce.
Lista kontrolna przed akceptacją wizualizacji
- Lista języków potwierdzona na podstawie aktualnych kanałów sprzedaży
- Nazwy włókien przepisane z odpowiedniej wersji językowej załącznika I
- Udziały procentowe identyczne we wszystkich językach
- Jednolita wielkość czcionki w całym tekście
- Kody języków dodane konsekwentnie
- Symbole konserwacji na pierwszej widocznej stronie
- Miejsce zarezerwowane na przyszły kod QR, jeśli jest planowany
Nasz zespół projektowy przygotowuje wielojęzyczny układ i przesyła cyfrową wizualizację do akceptacji; każdy wiersz sprawdzają Państwo przed drukiem. Drukujemy techniką termotransferu z taśmą żywiczną, co zapewnia ostry tekst odporny na pranie, a przed produkcją dostępne są próbki. Produkcja trwa zwykle 10–20 dni roboczych od akceptacji, z dostawą na terenie całej UE. Taśmy i szerokości przedstawiamy na stronie metki z instrukcją prania, a jeśli chcą Państwo dodatkowo powiązać informacje cyfrowe – na stronie metki z kodem QR i DPP.
Najczęściej zadawane pytania
Czy odzież sprzedawana wyłącznie online również potrzebuje lokalnego języka na metce?
Tak. Zasada językowa odnosi się do kraju, w którym produkt jest udostępniany konsumentowi, co obejmuje także sprzedaż internetową. Te same informacje muszą też być widoczne na stronie produktu przed zakupem.
Czy mogę używać kodów EN, DE, FR zamiast pełnych nazw języków?
Tak. Dwuliterowe kody języków przed każdym wierszem są powszechnie stosowane i oszczędzają miejsce. Same nazwy włókien muszą być jednak zapisane w pełnym brzmieniu.
Ile języków zmieści się na jednej metce z instrukcją prania?
Długa metka dwustronna wygodnie mieści zwykle od czterech do ośmiu języków. Przy większej liczbie typowym rozwiązaniem jest metka-książeczka z kilkoma stronami.
Czy mogą Państwo przetłumaczyć dla mnie nazwy włókien?
Składamy zaakceptowany przez Państwa tekst i możemy zasugerować urzędowe terminy, ale ostateczne brzmienie należy sprawdzić z urzędową listą z załącznika I dla każdego języka, ponieważ za treść odpowiada marka.
